سیر تحوّل تلمیح نوح در شعرفارسی ازقرن چهارم تاچهاردهم

همواره در طول تاریخ قصّه‌های قرآنی مورد توجّه خاصّ نویسندگان قرار گرفته است. شاید مهمترین دلیل توجّه به قصّه‌هایی که صبغه اسلامی دارند، ایمان و اعتقاد قلبی نویسندگان و نیز مخاطبین آنها باشد و از طرفی انتشار اینگونه کتب بخوبی زمینه انتقال اندیشه‌های دینی را فراهم میاورد و علاوه بر اینکه مخاطب را بخوبی جذب میکند، اهداف تربیتی نویسنده را نیز تامین مینماید.با بررسی متون نظم و نثر در می یابیم که شعرا و نویسندگان فارسی زبان با استفاده از تلمیحات قرآنی به زنده نگهداشتن تاریخ انبیا در قالب شعر و نثر پرداخته اند طوری که کمتر شاعر و نویسنده ای را میتوان یافت که از دید خود به این مضامین ننگریسته باشد حتّی شاعران درباری و مدحی نیز از این تلمیحات بهره برده اند. در این مقاله قصّه حضرت نوح(ع) به عنوان نمونه در نظر گرفته شد و با استخراج تلمیحات نوح در متون نظم و نثر، سیر بکارگیری تلمیحات قرآنی و تلمیح نوح بطور اخص در دوره های مختلف مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت.