معرفی شرح گلشن راز از شیخ مظفرالدین علی بن محمد شیرازی رومی

شیخ مظفر الدین شیرازی متوفی 922ه.ق، بر مبنای روایت اجمالی که در تذکره های مختلف ثبت گردیده است یکی از شاگردان ملا جلال الدین محقق دوانی و صدر الدین شیرازی بود او در علم کلام یگانه عصر خود بود. از شیراز به حلف و سپس به بلاد روم کوچ کرد. وی آثاری همچون شرح تهذیب المنطق از تفتازانی، شرح فصوص الحکم ابن عربی، رساله برهان التمانع یعنی تفسیر آیه? لَوْ کَانَ فِیهِمَا آلِهَهٌ اِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا? الانبیا :22، تفسیر آیه? وَ اِن کنتُمْ فی رَیْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلی عَبْدِنَا فَاْتُوا بِسورَهٍ مِّن مِّثْلِهِ.. ? البقره آیه 23، حاشیه بر کتاب اقلیدس، حواشی بر تجرید الاعتقاد خواجه نصیر الدین طوسی، حواشی بر مطالع فخر رازی، شرح الکافیه از فخر رازی، حاشبه بر شمسیه علاوه بر گلشن راز شبستری دارد. مهمترین آثار وی عبارت است از شرح گلشن راز شبستری که در سال 891ه.ق نگاشته و آن را به سلطان بایزید بن مراد عثمانی اهدا کرده. این شرح نسبتا مبسوط و حاوی یک دیباجه و مقدمه ای مشتمل بر 26 حقیقت عرفانی است، تعداد ابیات که در شرح ذکر شده 1005 بیت میباشد. در این مقاله ما به چکیده ای از محتوای این رساله خواهیم پرداخت.