کاربرد نو واژه ها به عنوان یکی از ویژگیهای سبکی در قلمرو زبان غزل سیمین بهبهانی

شکستن هنجارهای عادی و متعارف زبان، از جمله شگردهایی است که شاعر برای آفرینش شعر خود، از آن بهره میگیرد، این شگرد هنری، فراهنجاری نامیده میشود. در واقع، انحراف از هنجار، تنها زمانی منجر به فاصله گرفتن زبان شاعر، از فرایند خودکاری زبان او میگردد، که زنجیره کلامش را از هم نگسلد و انسجام و وحدت میان واژه ها را حفظ نماید. سیمین بهبهانی از غزلسرایان معاصری است که برای حیات بخشیدن به زنجیره کلام خود، در ساخت واژه ها و ترکیبات جدید، بگونه های متنوّع، هنرنمایی کرده است که در این پژوهش، شیوه ابداع این واژه ها و ترکیبات، نشان داده شده است. بهبهانی با بهره جستن از فراهنجاری واژه ها، که یکی از انواع هنجارگریزیهاست، موجب غنای هر چه بیشتر زبانش گشته، که بی تردید توسّل به چنین امکانات زبانی، تنها در سایه قدرتِ انکارنشدنی زبان فارسی از رهگذر ترکیب پذیری، میسّر است.