بررسی سبک اشعار سرشار قراجه داغی

دوره بازگشت ادبی در زمان قاجار گویندگانی را معرفی کرد که سبکهای شعری خراسانی یا عراقی را الگوی خود قرار داده بودند. برخی از این شاعران علیرغم گمنامی، سبکی ممتاز داشته اند؛ چنانکه در این میان شیوه حافظ برای شاعر آذربایجانی نجفقلی خان سرشار (متوفای 1234) مطلوب افتاده بود. از دیوان او دو نسخه خطی باقی مانده که شامل یک مقدمه منثور مفصل و مصنوع به قلم شاعر و 4748 بیت شعر است. مضمون و محتوای غالب اشعار سرشار را شکایت از هجران ، درد و رنج روزگار و مدح و رثای ایمه تشکیل میدهد. شگردهای ادبی شعر او برجسته و هنرمندانه و زبان او صمیمی و دلنشین است. در این مقاله سعی شده پس از معرفی مختصر سرشار، سبک شعری او در سطوح زبانی، ادبی و فکری بررسی شود.