سبک‌شناسی مثنوی فیروز و شهناز از ناظم تبریزی

محمدصادق ناظم معروف به صادقا، شاعر و تذکره‌نویس ایرانی سده یازدهم هجری در شبه قاره هند است که او را بیشتر با تذکره ناظم میشناسند . یکی از آثار قابل توجه و برجسته او ، منظومه عاشقانه فیروز و شهناز است که در قالب مثنوی و در بحر هزج ، در حدود 2200 بیت سروده شده است . این پژوهش بر آن است تا برای نخستین بار با نگاهی کوتاه به سراینده منظومه ، به بررسی و تحلیل عناصر و مولفه‌های سبکی تشکیل دهنده این اثر بپردازد و توان شعری ، میزان ابتکاری یا تقلیدی بودن آن و در نهایت درجه اعتبار و اصالت شعری این شاعر تبیین گردد . بررسی این منظومه نشاندهنده آن است که ناظم ، شاعری تواناست و شعر او سرشار از انواع صور خیال و مضمون آفرینیهای تازه و بدیع است و ترکیب‌سازیهای فراوان ، توجه به لغات و مضامین عامیانه که در دیگر آثار و اشعار شعرای سبک هندی دیده میشود ، در این منظومه نیز مشهود است .