ترانه های نوازش کودک: نازآواهای مادران و زنان

در طول تاریخ شعر ایران شعرهای بسیاری را میتوان یافت که برای کودکان سروده نشده است، اما به دلیل سادگی، فراوانی عاطفه، عامیانه بودن یا داشتن وزن و آهنگ خاص به دنیای کودکان راه یافته است. شعرهای عامیانه از جمله ترانه های نوازش کودک یا نازآواها مانند لالایی، چیستان و متلها بیان کننده دیدگاهها، نیازها و پیامهای بزرگسالان است. این نازآواها بازتاب افکار، احساسات و آرزوهای مادران است. پژوهش حاضر با روش تحلیلی- استنتاجی انجام شده است. به این ترتیب که ابتدا از بین سیزده شهر استان بوشهر تعداد صدو هفتاد و دو نازآوا و ترانه های نوازشی گردآوری گردید و سپس با استفاده از روش تحلیل محتوا به بررسی ماهیت محتوایی مشترک بین آنها پرداخته شد. در این مقاله با بررسی نازآواهای استان بوشهر نشان داده شده است که مادران این منطقه باخواندن ناز آوا و ترانه های نوازشی افزون بر این که در تلاش بوده اند تا با این مهرسروده ها شادی و خوشی را در دل کودکان دلبندشان بنشانند، افکار، نگرانیها و آرزویشان را نیز بیان کنند. نتایج بازنمایی این ترانه ها نشان دهنده این واقعیت بود که این اشعار منعکس کننده فرهنگ بومی و اوضاع اجتماعی و فرهنگی هم هستند. همچنین درک زنان و مادران از موقعیتشان، در این سروده ها منعکس شده است.