بررسی ویژگیهای سبکیِ «نگارستان» جوینی

نگارستان جوینی، به سال 735 ه . ق، یعنی هفتاد و نه سال پس از نگارش گلستان سعدی، و به همان سبک، نوشته شده است. پس میتوان این کتاب را پس از روضه خُلد مجد خوافی ـ که آن را در سال 733 ق نگاشته ـ دومین اثر نگارش یافته به تقلید از گلستان دانست. اگرچه کتاب، توان همسری با گفتار فصیح و فاخر سعدی را ندارد، لیکن در حد خود، زیبا، ساده و مفید است.این مقاله بر آن است که ویژگیهای سبکی کتاب نگارستان جوینی را بررسی کند. لذا در آغاز، به نویسنده آن یعنی «معین الدین جوینی»، متخلّص به «معینی» و کتابش نگارستان پرداخته و اطلاعاتی را به دست داده است. در ادامه مقاله، ویژگیهای سبکی «نگارستان» جوینی، در سه سطح زبانی، ادبی، و فکری، مورد بررسی قرار گرفته. در سطح زبانی، ویژگیهای صرفی و نحوی کتاب، بررسی شده است. در سطح ادبی، صنایع بدیع لفظی و معنوی و همچنین نمود علم بیان و معانی واکاوی شده‌اند. دیدگاههای معین الدین در باره اخلاقگرایی، اندیشه‌های صوفیانه و ارادات به اهل بیت، بخش ویژگیهای فکری اثر را شکل داده‌ است. نویسندگان مقاله این کتاب را که هنوز بچاپ نرسیده است، تصحیح کرده اند.