غیر سبک شناسی : بررسی اسلوب قصر وحصر در هشت جز اول قرآن و نمونه های مشابه در شعر فارسی

اسلوب قصر و حصر از بابهای مهم علم معانی و اعجاز قرآن کریم درمیان اقسام علم بلاغت میباشد. اصطلاح قصر و حصر بمعنای منحصر کردن چیزی در چیزیست. در ادبیات عربی این آرایه با شیوه های مختلفی صورت میگیرد که قرآن کریم نیز این آرایه ادبی را با روشهای گوناگون بکار گرفته است در این مقاله به بررسی شیوه های مهم طرق و راههای قصر، تقسیمات مختلف آن اعم از قصر صفت بر موصوف حقیقی و اضافی و برعکس و تقسیم آن بر اساس اعتقاد مخاطب یعنی نوع تعیین، افراد، قلب به همراه نمونه فارسی با بیان کامل و توضیح لازم به استناد کتب مهم بلاغی و تفسیری پرداخته ؛ یعنی آیات هشت جز اول قرآن به اختصار از دیدگاه آرایه قصر با ذکر نمونه فارسی مورد بحث واقع شده است بررسیها در این مقاله نشان میدهد اسلوب مذکور در مورد اهداف مختلفی همچون انکار، اقرار، ارشاد، توبیخ، تشویق و غیره بکار رفته است و قصر از نوع قلب بیشتر از موارد دیگر در قرآن کریم ذکر شده است و این که قصر موصوف بر صفت حقیقی در قرآن وجود ندارد.