سیر سبکی داستان، در غزلیات سنایی غزنوی و عطار نیشابوری

غزل، یکی از قالبهای شعری است که در طول زمان، دستخوش تغییرات زیادی شده است؛ از جمله این تغییرات، روایت داستان در آن است. از آنجا که این نوع غزلها در زمره دشوارترینها هستند ــ زیرا شاعر قصد دارد تا سه مفهومِ تغزل (که سخن دل است) داستانگویی و شاعرانگی را همزمان به مخاطب القا کنند ــ در این پژوهش سعی کردیم با بررسی سیر سبکیِ داستان در غزلداستانهای سنایی و عطار نشان دهیم که: الف) قالب غزل با وجود محدودیتش از جهت تعداد ابیات، در نتیجه مجال کم برای داستانگویی، میتواند علاوه بر مولفه هایی که تا کنون برای آن برشمرده اند، داستان و روایت را نیز در خود جای دهد. ب) سنایی از پیشگامان این نوع غزلسرایی است ولی در این راه، جدیت به خرج نداده است. ج) عطار در غزلهایش از داستان بهره زیادی برده و غزل داستانهای او نمونه اعلای این نوع از غزل است. د) سبک، تفاوت و شباهتهای غزلداستانهای عطار و سنایی ه) ویژگیهایی چون، روانی غزل ، انسجام ساختاری و پیوند در محور عمودیِ شعر، آسان یابی مضامین، ارتباط بهتر با مخاطب و تاثیر بیشتر در او و نمایشی شدن شعر، کارکردهای داستان در این نوع از غزلها است.