تحلیل و واکاوی حماسه در اشعار مهدی حمیدی شیرازی

زمینه و هدف: مهدی حمیدی شیرازی یکی از شعرای نامدار ادبیات فارسی معاصر است که بیشتر سروده های او بازتاب عشقی عمیق و ناکام است؛ اما در میان عاشقانه های وی اشعار وطنی، سیاسی و اجتماعی قابل توجهی از این شاعر بر جای مانده است تا جایی که میتوان گفت دغدغه احیاء غرور ملی و میهنی یکی از انگیزه های اصلی مهدی حمیدی در تمام دوران شاعری وی بوده است. در این پژوهش هدف اصلی نگارندگان تحلیل و واکاوی ابعاد حماسی اشعار مهدی حمیدی شیرازی و مشخص ساختن جایگاه و نقش وی در احیاء غرور ملی، دفاع از وطن و ملی‌گرایی ایرانیان است. روش پژوهش: روش مطالعه در این جستار، به شیوه توصیفی تحلیلی برمبنای سندکاوی و گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و مراجعه به منابع و پایگاه های مجازی معتبر و با تکیه بر منتخبی از اشعار مهدی حمیدی شیرازی میباشد. از میان مجموعه اشعار حمیدی شیرازی چهار مجموعه سالهای سیاه، اشک معشوق، پس از یکسال و دیوان شاعر مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که گرچه بیشتر اشعار حمیدی شیرازی بر مدار عشق و وصف حال عاشق میگردد، اما وی شاعری است که به بنمایه های وطنی و مسائل اجتماعی و سیاسی عصر خویش توجه داشته است و عناصر حماسی را بویژه در سروده های سیاسی و اجتماعیش مورد توجه قرار داده است. نتایج پژوهش: نتایج پژوهش انجام گرفته نشان میدهد که حمیدی شیرازی بیشتر از نمادهای حماسی و اساطیری در منظومه سالهای سیاه جهت تحلیل و بررسی اوضاع و شرایط اجتماعی و سیاسی زمانه خویش بهره برده است اما اوزان و لحن حماسی در منظومه های مورد بررسی چندان قابل توجه و تامل نمیباشد. در برخی دیگر از اشعاری که بنمایه های حماسی در آن وجود دارد شاعر نه به قصد ارائه مفاهیم وطنی، بلکه در قالب توجه به مسائل عاشقانه از ادبیات حماسی گذشتۀ ایران بویژه شخصیت بیژن و منیژه بسیار بهره گرفته است.