مکتب وقوع و تاثیر آن بر داستانهای عاشقانه فارسی

داستان سرایی فارسی از آغاز تا امروز همواره تحت تاثیر مسایل مختلف فرهنگی و اجتماعی متحول شده است. نوشته حاضر در پی نشان دادن یکی از این تغییرات در داستان سرایی فارسی است و آن دگرگونی فکری حاصل از تاثیر مکتب وقوع در داستانهای عاشقانه فارسی است، بدین ترتیب که واقعگرایی که از قرن دهم هجری در شعر فارسی در برابر جنبه ذهنی و انتزاعی و آرمانی شعر سبک عراقی در شعر فارسی رواج یافت. هرچند در غزل فارسی تحولی صوری و محتوایی ایجاد کرد ، اما این مسیله که بازتاب شرایط اجتماعی قرن دهم هجری و نیز حاصل تاثیرپذیری از فرهنگ هند در ادبیات ایران است، در داستانهای عاشقانه فارسی باعث کاسته شدن از جنبه آرمانی و آسمانی و انتزاعی حاکم بر شعر غنایی فارسی و در نهایت باعث زمینی تر شدن و معمولی-تر شدن روابط حاکم بر داستانهای عاشقانه شده است.در نوشته حاضر پس از بررسی اجمالی ادب داستانی فارسی و سیر نظیره سازی پس از نظامی به بررسی عناصر وقوعی در داستانهای عاشقانه فارسی با تاکید بر داستان مهر و وفا از شعوری کاشی پرداخته شده است.