شکل گیری و تکامل ساخت «ترکیبات خاص» در سبک هندی

از ویژگیهای بارز سبک هندی در سطح زبان وجود عوامل زبانی ابهام زا در شعر این دوره است. «ترکیبات خاص» که از اساسیترین عوامل ابهام زا در حوزه زبان شعر سبک هندی است، کلماتی هستند که در محور همنشینی زبان در کنار یکدیگر قرار گرفته و باعث تعقید زبان و آشنایی زدایی میشوند. کسانی که در اشعار بیدل به تحقیق و تتبع پرداخته اند، اغلب آنها وجود «ترکیبات خاص» را نتیجه ابتکار و دوراندیشی بیدل دهلوی دانسته و به تبع او اواخر سبک هندی را دوره ظهور و تکامل اینگونه عناصر میدانند. در این مقاله اشعار طالب آملی و بیدل دهلوی دو شاعر برجسته و بزرگ اوایل و اواخر شکل-گیری سبک هندی در سطح زبان بررسی شده و با تکیه بر اشعار این دو شاعر ابعاد گسترده ساختاری «ترکیبات خاص» در اوایل و اواخر دوره سبک هندی و سیر شکل-گیری و تکامل اینگونه ترکیبات مورد تحلیل قرار گرفته است.