سبک ادبی عرفانی میبدی در ترجمه قرآن

کشف الاسرار و عده الابرار اثر گرانقدر ابوالفضل رشید الدین میبدی در حوزه ترجمه و تفسیر، بخصوص تفسیر عرفانی قرآن است که اغلب پژوهشها در باب این اثر بیشتر حول محور بخش سوم کتاب میچرخد، حال آنکه بخش اول کشف الاسرار ترجمه ای زیبا از آیات و واژه های قرآنی است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این نوشتار به تحلیل ترجمه میبدی در سه محور زبان و فکر و ادب میپردازد و بر آن است که نشان دهد که علاوه بر اینکه میبدی از کتابهایی چون لسان التنزیل در ترجمهخویش استفاده کرده ، خلاقیت نگاه شاعرانه و عارفانه خویش را در ترجمه آیات نیز دخیل کرده است. از رهگذر این پژوهش در مییابیم که میبدی نه تنها به انتخاب واژه های فارسی معادل لغات عربی دست میزند بلکه به لایه های پنهان معنایی آنها نیز نظر دارد و با رعایت امانتداری اندیشه های صوفیانه و ادبی خویش را در بافت کلام به کار میگیرد.