تحلیل زمان روایی از دیدگاه روایت شناسی بر اساس نظریه زمان ژنت در داستان « بی وتن»اثر رضا امیرخانی

ویژگی خاص روایت کلامی در آن است که زمان به عنوان عنصر اساسی و شاخص بازنمایی (زبان) و شی باز نموده(حوادث داستان)به شمار می آید و اهمیت بارز آن در متن روایی،در مبحث روابط گاهشمارانه میان داستان و متن تشخص می یابد. در میان روایت شناسان ژرار ژنت جامعترین مباحث را در باب مولفه زمان ذیل ناهمخوانی میان زمان داستان و زمان متن مطرح کرده است و معتقد به سه نوع رابطه زمانی میان زمان داستان و زمان متن است: 1- نظم و ترتیب2 - تداوم 3-بسامد.در این جستار مولفه زمان از منظر روایت شناسی به عنوان شاخه‌ای از نقد ادبی،در داستان بی وتن رضا امیرخانی تحلیل و بررسی میشود.