تاملی در موضوعات، صورت، ساخت و سبک شطحیات صوفیه

شطحیات صوفیه، از تراث ادبیات عرفانی فارسی است که از قرن سوم با ماجرای بر دار کردن حسین بن منصور حلاج (م.309.ق) و ممنوعیت یافتن چنین سخنانی، در معرکه آرای صوفیه قرار گرفت و رد یا پذیرش آن توسط فرق صوفیه، به نحوی نمادین خبر از مبانی معرفت شناسی آنها میداد. شطحیات صوفیه علیرغم کثرت مضامین در دسته-های موضوعی خاصی قابل تقسیمند که مهمترین آنها دعاوی مختلف و طعن و بی حرمتی به دینی هستند. از منظر سبک و ساختار نیز میتوان آنها را در الگوهای چندی جای داد. نیز به لحاظ فرم زبانی و تصاویر. چنین بررسیی شاید بتواند ما را در شناخت بیشتر شطحیات یاری کند.