بررسی مختصّات زبانی کتاب آثار الوزرای

«آثارالوزرای» کتابی است تاریخی به زبان فارسی درشرح احوال وکارهای مهم وزیران، تالیف سیف الدین حاجی بن نظام عقیلی ازنویسندگان ودبیران دربارتیموریان درسده? نهم هجری. وی این کتاب را میان سالهای 875 و 892 ه . ق به نام و برای خواجه قوام الدین نظام الملک خوافی نوشته است. متن کتاب شامل دو مقاله است که مقاله?اول مشتمل بردوازده باب و مقاله? دوم دارای چهار باب است.سوال مهم درباره? مختصّات زبانی کتاب «آثارالوزرای»این است که این اثر تا چه حد ویژگیهای قرن نهم را داراست؟ آنچه به نظر میرسد این است که انشای کتاب «آثارالوزرای» به دلیل اقتباس مولف آن از کتابهای گوناگون،دارای سبکهای مختلف است. گاه سادگی و آراستگی و بلاغت شگفت انگیزابوالفضل بیهقی و استادش بونصر مشکان رابه یاد میآورد و گاه سجعها و موازنه ها و صناعتهای لفظی جامع التواریخ را از نظر میگذراند. گاه نیز انشای آن به سبک رایج و معمول روزگار نویسنده نزدیک شده،وسست و ناهموار و ناپخته میگردد. درصدکاربرد لغات وترکیبات عربی نسبت به کتابهایی که درقرن نهم تالیف شده-اندبیشتراست ولغات مغولی و ترکی بندرت دیده میشوند.جملات بصورت کوتاه بیان شده و گاهی مواردی ازاطناب درمتن کتاب مشاهده میشود.دراین مقاله سعی شده با تجزیه و تحلیل متن کتاب و با بهره جستن ازپیشینه?تحقیق به بررسی سطح زبانی(آوایی،لغوی،نحوی)گزیده ای ازبابهای کتاب(جمعاًیکصدوشش صفحه)ازکتاب «آثارالوزرای» پرداخته شود.