ضعفهای زبانی در اشعار نیما یوشیج

برخلاف نظریات منتقدین گذشته، در نظریه‌های مدرن ادبی، زبان و ویژگیهای آن به عنوان یکی از محوریترین عناصر شعر مطرح است. فرمالیستهای روسی، شعر و ادبیات را از طریق فرایند آشنایی زدایی در زبان تعریف کردند. البته هنجارگریزی و آشنایی زدایی تنها به صرف بیگانه نمایی و مخالفت با عادات زبانی مخاطبان، هنری تلقی نمیشود بلکه این فرایند باید نقشمند، جهتمند و هدفمند هم باشد تا بتوان آن را فعالیتی خلاقانه دانست. نیما یوشیج در اشعار آزاد خود نتوانست با انحراف از زبان معیار به زبانی غنی و سرشار دست یابد بلکه عدول از قراردادهای پذیرفته شده، ناهمواریهای بیانی متعددی را در شعر او به وجود آورد. این نقصان هم به محور جانشینی زبان یعنی انتخاب واژگان و کاربرد درست آنها مربوط میشود و هم محور هم‌نشینی زبان یعنی تالیف واژگان بر اساس قواعد نحوی را در بر میگیرد. در این مقاله برخی از مهمترین ضعفهای زبانی اشعار نیما طرح و بررسی میشود.