بنمایه های دینی در دیوان فرخی یزدی

فرخی یزدی از جمله نویسندگان و شعرای نادر دوره مشروطه است که متفاوت از جریان حاکم دین ستیزی و تجددگرایی اغلب شاعران و روشنفکران، دارای بنیان فکری مذهبی و ایدیولوژیک است و با دیده احترام به مذهب مینگرد و مضامین و بنمایه های مذهبی و دینی فراوانی را در شعر خود به‌کار گرفته و از این مضامین در آگاهی بخشی و بیدار کردن جامعه و اهداف ظلم ستیزی و عدالت پروری بهره میبرد. این جستار بر آن است تا با بررسی و تحلیل اشعار و ارایه شواهد از دیوان فرخی، این خصیصه فکری او را نشان دهد و ضمن پاسخ به سوال درباره سبک کاربرد مضامین و بنمایه‌های دینی در شعر او، با بررسی آثار محققان ادبیات صد سال اخیر خاطرنشان کند که این مساله کمتر مورد توجه آنان قرار گرفته است.