سیری در جگونگی تجلی حقوق کودک در آثار هارپرلی و هوشنگ کرمانی

زمینه و هدف: ادبیات از دیرباز خواستگاه تحولات و جنبشهای گوناگون جوامع بشری بوده است. کودکان بعنوان ادامه دهندگان نسل بشر مورد توجه خاص ادیبان بوده‎اند. ژانر رمان به خاطر به کارگیری المانهای داستانی بستری مناسب در تجلی جلوه های انسانی-اجتماعی به شمار میرود. نگاه تطبیقی به آثار ادبیات، خواننده را به فراسوی مرزها در آگاهی از مشترکات جوامع انسانی رهنمون میسازد تا با بیان رنجهای مشترک، امکان چاره جویی آنها را تسریع نماید. هدف این مقاله نگاهی تحلیلی به داستان کشتن پرنده مقدس هارپر لی و داستان بچه های قالیباف‌خانه هوشنگ کرمانی که بعنوان نمونه و بصورت هدفمند برگزیده شده اند. روش مطالعه: روش تحقیق، استنباطی- تحلیلی و جامعه آماری آثار دو نویسنده میباشد. روش گردآوری داده ها از نوع مستندیابی و روش آنالیز، تحلیل محتوای داستانهای مورد نظر بود. چارچوب تحلیل با تمرکز بر روی المان شخصیت‌پردازی و دیدگاه راوی داستان معطوف گردید. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد در هر دو داستان و از منظر هر دو نویسنده، کودکان بیش از آ‌نکه راوی اتفاقات و حوادث جامعه بزرگسالِ جوامع دو نویسنده باشند، تجلی‌گر حقوق نادیده گرفته و پایمال شدۀ خودشان هستند. نتیجه گیری: دو نویسنده با مهندسی ادبی معکوس از زاویۀ دید شخصیت کودک، واقعیتتم تلخ جوامع داستانهای خود را در ذهن خواننده متبادر میکنند تا شاید راه حل احیای حقوق نادیده گرفته شده کودکان به دغدغه ذهنی آنها تبدیل و آنها را به تجدید نظر در نگرش رفتاری جوامع و روابط انسانی رهنمون شوند.