بررسی نشانه های هنجارشکنی دینی در شعر نادر نادرپور

زمینه و هدف: دین مبین اسلام بعنوان دیانت اصلی مردم ایران، در فرهنگ، رفتار واندیشه و دیگر زوایای زندگی آنان تاثیر داشته و از ورود اسلام به این سرزمین، به شکل هنجاری پذیرفته شده و قانونی الهی، مطابقت و عدم مطابقت با آن تبدیل به معیار و سنجش شده است. با ورود اندیشه های نو ومتاثر از فرهنگ غرب ومطرح شدن مضامین و درونمایه هایی مرتبط با دنیای جدید،دین گریزی و دین ستیزی و برخی نشانه های هنجارشکنی دینی به شکلی گسترده تر درآمد و مخالفت با دین و مظاهر آن به نوعی، نماد نواندیشی و پیشرفت و تمدن واز سویی مظهر ملی گرایی و وطن پرستی شد. نادر نادرپور که تحت تاثیر مکتب غربی رمانتیسم، شاخصه های این مکتب را در شعر خود بروز داد، نیز از این قاعده مستثنی نیست. روشها: این پژوهش، باتکیه برمطالعات نظری وشیوه های کتابخانه ای انجام گرفته و محدوده مورد پژوهش مجموعه اشعار نادرنادرپور است که توسط نشر چشمه منتشر شده است. یافته ها: توجه به نگاههای دینی باستان گرایانه ایرانی مثل زرتشت و مانی و بحث ثنویت و تجسید خداوند، نگاههای منافی توحید در اسلام، سرودن اشعار اباحی و عریان گویی در کلمات و تن کامگی بدون توجه به عرف جامعه، بسامد کاربرد شیطان و ابلیس در شعر و رساندن آن تا مرحله ربوبی ودادن چهره نیک به شیطان و تاثیر پذیری از مسیحیت به عنوان منبع الهام پیروان مکتب رمانتیسم ونیز جلوه های ناامیدی و مرگ اندیشی و مرگ طلبی را میتوان از مظاهر هنجارشکنی دینی نادرپور دانست. نتیجه گیری: او باتوجه به پیروی از رمانتیسم، نشانه های متعددی از هنجارشکنی دینی را در شعر خود بروز میدهد و غالب این نشانه ها شاخصه های این مکتب در شعر او هستند. البته او همیشه چنین اندیشه ای نداشته و در سروده های دیگری تاثیرپذیری وی از آیین اسلام مشاهده میشود و مشی شاعری وی که دلبستگی وی به شعر گذشته فارسی را نشان میدهد ونیز رشد در جامعهاسلامی او را به کاربرد نشانه های اسلامی، مجاب کرده است.