واکاوی اسطوره و مولّفه های رئالیسم بومی و ادبیات اقلیمی در آثار داستانی منیرو روانی‌پور

زمینه و هدف: از جلوه های مکتب رئالیسم، «داستان اقلیمی» است. منیرو روانی‎پور یکی از نویسندگان ادبیات داستانی معاصر جنوب کشور است. او به واسطه آشنایی با قصه های عامیانه، افسانه ها، فرهنگ عامه، کهن الگوها و ... بسیاری از عناصر و مولّفه های بومی و باورهای مردم جنوب را به تصویر کشیده است و مولّفه های رئالیسم بومی و ادبیات اقلیمی، درون‌مایۀ داستانهای او را تشکیل میدهد. هدف اصلی این پژوهش واکاوی اسطوره و مولّفه های رئالیسم بومی و ادبیات اقلیمی در آثار داستانی روانیپور است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای به واکاوی اسطوره و مولّفه های رئالیسم بومی و ادبیات اقلیمی در آثار داستانی روانیپور انجام شده است. یافته ها :در این پژوهش برخی از آثار داستانی روانیپور که بسترهای عناصر اسطوره ای و مولّفه های رئالیسم بومی در آن عینیّت بیشتری دارند و باعث غنای وجه تخیلی داستانهایش شده واکاوی گردیده است. در آثار نویسنده مورد هدف مهمترین کارکرد اسطوره، هویت سازی است. واکاوی مولّفه های رئالیسم بومی زمینه سازی مناسب برای ممانعت از محو فرهنگ بومی و قومی و کمک در باز شناخت هویت و فرهنگ ایران و موجب تثبیت تئوری این پژوهش شده و دریچه ای نو به روی ادبیات معاصر میگشاید.نتیجه گیری: حاصل تحقیق نشان میدهد که در آثار داستانی روانیپور فضای ادبیات اقلیمی که از ویژگیهای مکتب رئالیسم بومی است؛ دیده شده و از نظر درونمایه از عناصر بومی و محلی، دردهای زنان در زندگی فردی و اجتماعی، شخصیت پردازی، فضا سازی و با رنگ و بوی بومی به تصویر کشیده شده است. نویسنده با دفاع از هویت اجتماعی و ملی، به اسطوره سازی دست میزند و با آمیختن افسانه ها و موجودات افسانه ای، باورهای کهن پیشینان، آداب و سنن، با چاشنی اسطوره، توانسته است در آفرینش داستان بر مبنای رئالیسم بومی در ادبیات معاصر ایران نقش آفرینی کند.