سبک‌شناسی اشعار زنانه بر اساس اشعار ژاله قائم مقامی و فروغ فرخزاد

زمینه و هدف: مساله زبان زنانه که در چند دهۀ اخیر و با تلاشهای بسیاری از نظریه پردازان زبانشناسی و با تکیه بر مساله جنسیت مطرح شد بر آن است که اساس نگارش زنان بصورت ماهوی و جوهری با زبان مردانه متفاوت است، بهمین دلیل سبکی بنام سبک زنانه بویژه با رویکرد فمنیستی مورد توجه قرار گرفت. هدف این پژوهش بررسی و تحلیل سبک‌شناسی زبان زنانه در اشعار ژاله قائم مقامی و فروغ فرخزاد است. روش پژوهش: روش مطالعه در این جستار بشیوۀ توصیفی تحلیلی، بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی و مراجعه به پایگاه های معتبر علمی است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که بر طبق نظریه زبانشناسانی چون لیکاف و میلز، جنسیت بر زبان زنان تاثیر میگذارد. این تاثیر را میتوان در سطوح واژگانی، رنگ واژه ها، جزئی‌نگری، ساده گویی، بهره گیری از آرایه های بلاغی چون کنایه، تکرار و... مشاهده نمود. نتایج پژوهش: نتایج پژوهش نشان میدهد که ژاله قائم مقامی و فروغ فرخزاد هر دو از جمله شاعرانی هستند که بویژه ایدئولوژی فمنیستی و حمایت آنان از حقوق زنان و مبارزه با مردسالاری و ظلم و ستم علیه زنان در کلام آنان با بهره گیری از واژگان زنانه، نحو ساده، پرسش، توجه به تردید و تکرار، پوشیده گویی و جزئی‌نگری نمود یافته است. کاربرد زبان زنانه در شعر ژاله و فروغ بیشتر در راستای تقویت اندیشه های فمنیستی هر دو شاعر است.