آزمون تشرّف کودک قهرمانِ رها شده-طرد شده؛ نمودی از بازگشت و رجعت به کهن‌الگوی مادر ازلی یا مادر زمین (موردکاوی: کودکان رهاشده/طرد شده در شاهنامۀ فردوسی)

زمینه و هدف: آزمون، سفر، رسیدن به تعالی و تشرّف از جمله مراحل گذر اسطوره ای کودک قهرمان در شاهنامه است که در آن کودک طرد شده یا رها شده در طبیعت بصورت نمادینی از کهن‌الگوی مادر زمین، مادر ازلی یا مادر طبیعت جدا شده و پس از بلوغ و تعالی و رسیدن به فرایند فردیت , تشرّف بار دیگر به آن بازمیگردد. هدف اصلی این جستار بررسی و تحلیل نقش کهن‌الگوی مادر ازلی در زندگی کودک قهرمان رهاشده/ طرد شده در شاهنامه است. روش پژوهش: پژوهش پیش رو بشیوۀ توصیفی تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و نقد کهن‌الگویی یونگ در داستان کودک قهرمانان مطرود (رها شده) در طبیعت است و بر این مبنا با مراجعه به شاهنامه (نسخۀ حمیدیان) داستان زال، فریدون، داراب و کیخسرو مورد مطالعه قرار گرفته است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که بر اساس نقد کهن الگویی یونگ طرد شدن و رها شدن کودک قهرمان از خانواده، طی کردن مسیر تشرّف و بازگشت به وطن و یا نزد خانواده، نمادی کهن‌الگویی از جدایی و بازگشت مجدد به زهدان مادر ازلی و طبیعت است. نتایج پژوهش: نتایج پژوهش نشان میدهد که کودک قهرمانان رها شده یا طرد شده از سوی خانواده در شاهنامه مانند زال با پرورش سیمرغ با زندگی بر بالای کوه البرز که بر فراز دریاچۀ فراخکرت قرار دارد، ارتباط دایگی گاو برمایه برای فریدون، گذر از آب توسط کیخسرو همگی نمادهاییی مقدّس و کهن‌الگویی از مادر و بازگشت کودک به آغوش وی است.