تحلیل سبک‌شناسی منظومۀ ناطق (مجموعه اشعار عبدالصمد امیر شقاقی)

هدف و زمینه: هدف مقالۀ حاضر بررسی مجموعه اشعار عبدالصمد امیر شقاقی از محققان و شعرای معاصر است که با عنوان «منظومۀ ناطق» چاپ شده است. نظر به اینکه اشعار منتشرشدۀ این شاعر در سطوح زبانی، فکری، لغوی و بلاغی، ارزشهای ادبی قابل‌ توجهی دارد و تا کنون نیز هیچ پژوهشی در این زمینه صورت نگرفته است، انجام این پژوهش، تلاش موثری در زمینۀ معرفی شعر و اندیشۀ این شاعر محسوب میشود. روش مطالعه: این پژوهش با شیوۀ توصیفی و تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای انجام میشود. نخست مصادیق مربوط به سطوح مورد بحث استخراج و سپس با مراجعه به منابع مرتبط، شرح و تحلیل لازم انجام خواهد شد. یافته ها: شعر امیر شقاقی با اصول و ویژگیهای شعر سبک خراسانی انطباق قابل ‌توجهی دارد. وی شاعری متعهد و مقیّد به حفظ و ترویج شعائر آئینی و مذهبی است. تفنّنهای جالبی نیز در حوزۀ شعر غنایی و توجه به مسائل اجتماعی و فرهنگی در شعر وی به چشم میخورد. نتیجه گیری: شعر امیر شقاقی در سطوح زبانی، فکری، لغوی و بلاغی حائز ارزشها و نکات قابل‌ توجه است. شعر وی در سطح زبانی، ساده و به دور از تعقیدات و تکلّفهای شاعرانه است. در سطح فکری، علاوه بر توجه خاص به مولفه های مذهبی و توصیف گستردۀ احوال برخی شخصیتهای دینی، به مسائل اجتماعی، فرهنگی و سایر موضوعات متفرقه نیز پرداخته است. در سطح لغوی، تسلط وی به زبان عربی و اصطلاحات مربوط به برخی علوم مشهود است. در سطح بلاغی نیز در حد متعادل از آرایه هایی نظیر تشبیه، سجع، تنسیق الصفات، ارسال مثل، و واج‌آرایی استفاده کرده است.