سبک‌شناسی شعر کودک براساس منتخبی از آثار مصطفی رحماندوست (با تکیه بر اشعار گروه سنی الف و ب)

زمینه و هدف: مصطفی رحماندوست از برجسته ترین و نام‌آورترین شاعران معاصر در عرصۀ ادبیات بویژه شعر کودک است. هدف اصلی این جستار بررسی شگردها و ویژگیهای سبکی این شاعر کودک در سه سطح زبانی، ادبی و فکری میباشد تا بتوان اصلیترین ویژگیها و شاخصه های سبکی شاعر را مورد توجه قرار داد. روش مطالعه: پژوهش پیش‌ رو به شیوۀ توصیفی-تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی انجام شده است. جامعۀ آماری و محدودۀ پژوهش در این مقاله گزیده ای از آثار شعری رحماندوست در حوزۀ ادبیات کودک بویژه گروه سنی الف و ب میباشد. یافته : رحماندوست در سطوح سه گانۀ زبانی، ادبی و فکری از کلمات ساده و زودفهم، صور خیال متناسب، و نکات تعلیمی، آموزشی، اخلاقی و دینی بهره گرفته است. نتیجه گیری: در سطح زبانی، کلمات تا حدّ بسیار زیادی متناسب با سن کودکان، خالی از تعقید، دشواری و ضعف تالیف، بهره گیری از اصطلاحات و کلمات روزمره، عامیانه و گاه ضرب‌المثلهای بسیار ساده جهت افزایش سطح لغوی و گنجینۀ واژگان کودکان است. در سطح ادبی تکرار، تشخیص (جاندارانگاری) و تشبیه به میزان بیشتری جهت آموزش مفاهیمی چون رنگها، فصلها، محیط طبیعی، آموزش قانون، نکات اخلاقی مانند نوع‌دوستی، عطوفت و مهربانی، و توجه به قدرت خداوند مورد استفاده قرار گرفته است. مجاز، دیگر انواع استعاره های دیریاب و کنایه کاربرد بسیار محدود و مختصری در اشعار رحماندوست در حیطۀ مورد بررسی دارند. رحماندوست در سطح فکری با محور قرار دادن آموزش نکات اخلاقی، احترام به والدین، توجه به حضور خداوند در جهان هستی و مفاهیم مذهبی سعی در آموزش رنگها، فصلها، غذاها، حیوانات و... بصورت غیرمستقیم دارد.