واکاوی شخصیتهای خسرو و شیرین نظامی بر اساس نظریۀ مارتین سلیگمن

زمینه و هدف: اهداف علم روانشناسی در گذشته تمرکز بر بیماریها و راههای درمان آنها بوده است؛ اما در حدود دو دهۀ پیش شاخه ای از روانشناسی به نام روانشناسی مثبت نگر با هدف تاکید بر فضایل ششگانۀ اخلاقی مانند خرد، شجاعت، عدالت، میانه روی، عشق و رافت، استعلا، رهبری و غیره مورد توجه قرار گرفت. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل فضایل و توانمندیهای شخصیتهای منظومۀ خسرو و شیرین نظامی بر اساس نظریۀ روانشناسی مثبت نگر میباشد. روش مطالعه: این پژوهش با روش تحلیل محتوا به تبیین فضایل و توانمندیهای شخصیتی در اشخاص داستان خسرو و شیرین پرداخته است. یافته ها: خسرو و شیرین یکی از منظومه های خمسه نظامی است و اشخاص این منظومه دارای فضایل و قابلیتهایی هستند که شناخت این فضایل و توانمندیها میتواند در واکاوی شخصیّتهای این داستان تاثیر بسزایی داشته باشد. نتیجه گیری: در این داستان، رابطۀ عشق متقابل، ملموس است. خسرو با اینکه از ابتدا با نگاه کامجویی وارد این رابطۀ عاشقانه میشود، با تاکید بر توانمندیهای دلیری، مهربانی، درک زیباییها و غیره به فضایل شجاعت، عشق، استعلا و غیره دست مییابد و سیر تکاملی را در شخصیت او میبینیم. شیرین نیز با تقویت توانمندیهایی چون خودکنترلی، فروتنی، و بخشش به همه فضایل نائل میشود و به تعالی میرسد.