سبک‌شناسی اشعار فیاض لاهیجی

هدف و زمینه: فیاض لاهیجی از متکلمان و فیلسوفان برجستۀ شیعه در قرن یازده هجری و از شاگردان ملاصدرا و میرداماد است که آثار متعددی درزمینۀ فلسفه و کلام اسلامی دارد. همچنین وی از شاعران سبک هندی است که حدود دوازده هزار بیت در قالبهای گوناگون دارد. براساس جستجوی نگارندگان تا کنون درمورد اشعار او بررسی سبک‌شناسانه انجام نشده است. هدف این جستار، بررسی سبک شعر او در سه سطح زبانی، ادبی و فکری است. روش مطالعه: این پژوهش براساس شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: براساس یافته های این پژوهش، شعر فیاض در مقایسه با دیگر شاعران سبک هندی، دارای نازک‌خیالیها و مضمونسازیهای پیچیده و دیرفهم نیست. زبان شعری او ساده و روان است و اصطلاحات و تعبیرات عامیانۀ چشمگیری در آن مشاهده نمیشود. فیاض همچنین بشدت متاثر از عرفا و تعالیم آنهاست و تاثیر معارف عرفانی و صوفیانه، بر تحلیلها و تقریرهای وی از مسائل کلامی، در مواضع متعددی مشاهده میشود. نتیجه گیری: ردیف در شعر فیاض تنوع بسیاری دارد و جناس، پارادوکس و اسلوب معادله در میان صنایع بدیعی در شعر او فراوانی بیشتری دارد. تشبیه و انواع آن نیز در میان صنایع بیانی، در صدر قرار دارد. مضمون عمدۀ قصاید او مدح و منقبت ائمۀ اطهار بوده و بنمایۀ غزلیاتش عشق است. مشخصات عشق، عاشق و معشوق در این اشعار تقریباً متناسب با مکتب عراقی است و عاشق چهره ای نگونبخت، ناکام، و قانع دارد. معشوق نیز در اوج بی‌اعتنایی و بیرحمی به سر میبرد. همچنین عرفان قلندرانه و نکوهش ظاهرپرستی در دینداری و ریا و تزویر نیز در میان اشعار او به چشم میخورد. او در انواع قالبهای شعری مانند قصیده، غزل، مثنوی، رباعی، ترجیع‌بند، و ترکیب‌بند شعر سروده است.

stylology of fayyaz lahiji's poems

background and objectives: fayyaz lahiji is one of the prominent shia theologians and philosophers in the eleventh century of hijri and one of the students of mulla sadra and mir damad, who has many works in the field of islamic philosophy and theology. also, he is one of the poets of the indian stylein the 11th century of hijri, who has about eleven thousand verses in various styles. according to the authors' search, no stylistic analysis has been done onhis poems. the purpose of this essay is to examine his poetry style in three levels: linguistic, literary and intellectual.methodology: this research is based on descriptive-analytical method.findings: based on the findings of this research, compared to other poets ofindian style, fayyaz's poetry does not have subtle imaginations and complex and slow-to-understand themes. his poetic language is simple and fluent, andthere are no significant idioms and slang expressions in it. fayyaz is also heavily influenced by mystics and their teachings, and the influence of mystical and sufiteachings on his analyzes and interpretations of theological issues can be seen in several positionsconclusion: the row in fayyaz's poetry is very diverse, and puns, paradoxes, and the style of equation are more abundant among the creative arts in hispoetry. simile and its types are also at the top among expressive industries. the main theme of his poems is the praise and praise of the imams of athar, andthe theme of his lyrics is love. the characteristics of love, lover, and beloved in these poems are almost in accordance with the iraqi school, and the lover hasan unfortunate, unsuccessful, and satisfied face. beloved is also at the peak of indifference and cruelty. also, the mysticism of qalandariye and thecondemnation of appearances in religiosity and hypocrisy can also be seen in his poems. he has written poetry in all kinds of poetry formats, such as qasida, ghazal, masnavi, quartet, tarjieband, and composition.