تحلیل محتوایی و سبکی نسخۀ خطی فوائدالسالکین

زمینه و هدف: آثار عرفانی بستر مناسبی جهت ایجاد معنا و تفاسیر معنوی به شمار می آیند. فوائدالسالکین نسخه ای است تالیف «بابا فریدالدین»، از مولفان قرن ششم و هفتم شبه قاره. موضوع نسخه، ذکر مجالس پیران صوفیه است بطور عام و بررسی مجالس پیران چشتیه و قطب الدین بختیار اوشی، پیر و مرشد بابا فریدالدین گنج شکر بطور خاص. در این پژوهش، بررسی ادبی و محتوایی نسخه، متن آن و ویژگیهای زبانی و ارزشهای ادبی موردنظر بوده است. روش مطالعه: با توجه به در دسترس داشتن پنج نسخه از نسخ این اثر، روش تصحیح براساس نسخۀ اساس یعنی نسخۀ کتابخانۀ مجلس و بررسی تفاوتهای آن با نسخ بدل مدنظر قرار گرفت. علاوه براین محتوای عرفانی، ادبی و سبکی نسخه به روش «تحلیل محتوا» مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: تنوع در نوع نگارش و نثر کتاب نیز چشمگیر و درخور توجه است؛ به این معنا که در بخش آغازین (بویژه دیباچه و مقدمه) پیرو سبک مرسل «مرسل عالی» است؛ اما متن اصلی کتاب در بسیاری از موارد به اغلاق و تعقید سوق یافته است. پیروی درخور توجه نثر کتاب از قواعد زبان عربی شامل مطابقت صفت و موصوف، تتابع اضافات، جمع مکسر، حذف به قرینۀ اجزای جمله، کاربرد ویژۀ افعال، کاربرد واژه و ترکیب در هیات و معانی دیگرگون در اکثر موارد به چشم میخورد. نتیجه گیری: این کتاب نمونه انشای قرن ششم و هفتم ه.ق و نمونه ای از نثر مجالس صوفیانه شبه قاره هند است و میتواند برای مقایسه بین شیوه های سبکی مختلف نثر فارسی مورد استفاده و بررسی قرار بگیرد. استفاده از صنایع بدیع لفظی و معنوی از قبیل جناس، سجع، تضمین، تشبیه، استعاره، تمثیل، و تضمین از دیگر ویژگیهای فوائدالسالکین است. در این اثر کاربرد احادیث در حدی است که اگر از متن حذف شوند، جملات و معانی آن دچار نقصان میشود.

a study of the style and content of fava’ed al-salekin manuscript

background and objectives: mystical works are a suitable platform for creating meaning and spiritual interpretations. favaed al-salekin is a version written by baba farid al-din, one of the authors of the 6th and 7th centuries of the sub-continent. the subject of the edition is to mention the congregations of sufi elders in general and to examine the congregations of cheshtiyeh elders and qutbuddin bakhtiar oshi, the elder and mentor of baba fariduddin ganjshakar, in particular. in this research, the literary and content review of the version, its text, linguistic features and literary values were considered.methodology: considering the availability of five copies of this work, the method of correction was considered based on the original version, in the version of the majles library, and examining its differences with the modified version. in addition, the mystical, literary and stylistic content of the version was examined by the content analysis method.findings: the variety in the type of writing and prose of the book is also remarkable and worthy of attention; in this sense, in the opening part (especially the preface and introduction), he follows the style of the great messenger; but the main text of the book has been led to exaggeration in many cases. the book's prose follows the rules of the arabic language, including the matching of adjectives and adverbs, the sequence of additions, the plural, the relative elimination of sentence components, the special use of verbs, the use of words and combinations in groups, and different meanings can be seen in most cases.conclusion: this book is an example of an essay of the 6th and 7th century ah and an example of the prose of the sufi councils of the indian subcontinent, and it can be used and analyzed to compare different styles of persian prose. the use of original verbal and spiritual techniques such as puns, puns, guarantees, similes, metaphors, similes, and guarantees are among the other features of favaed al-salekin. in this work, the use of hadiths is to the extent that if they are removed from the text, the sentences and their meanings will suffer.