بررسی سبک فکری آثار داستانی رضا براهنی با تکیه بر رویکرد جامعه شناسی

زمینه و هدف: رضا براهنی، علاوه بر اینکه در حوزۀ شعر و نقد ادبی فعالیت کرده، یکی از داستانویسان معاصر است که آثارش انعکاسی از شرایط سیاسی ایرانِ قبل از انقلاب اسلامی و حوادث دورۀ انقلاب با محوریت مسائل سیاسی -اجتماعی جامعۀ عصر پهلوی است. در این مقاله با هدف بیان سبک فکری نویسنده، اندیشه های محوری در داستانهای وی با رویکرد جامعه شناسی بررسی شده است. روش مطالعه: روش تحقیق توصیفی تحلیلی است. جامعۀ آماری تحقیق، داستانهای «آواز کشتگان»، «بعد از عروسی چه گذشت»، «رازهای سرزمین من»، «چاه به چاه» و «روزگار دوزخی آقای ایاز» است. یافته ها: براهنی با آمیختگی بیان نمادین و مدرنیته، انتخاب شخصیتهای تاریخی و معاصر، سه اندیشۀ محوری استبداد، فساد حاکمیت و مبارزات مردمی را در تمام داستانهایش تکرار کرده است. توصیف فساد، فقر، زندان و شکنجه های رژیم پهلوی در این داستانها سبک فکری نویسنده است که با مبالغه و توصیفهای پست مدرنیستی بیان شده است. نتیجه گیری: داستانهای براهنی را گزارشی از زندگی مردم و حوادث دورۀ پهلوی میتوان نامید. وی نویسنده ای سیاسی نویس است که سعی کرده است ظلم و ستم حاکمیت، فقر مردم، مبارزات مردمی علیه رژیم، شکنجه و تبعات زندان را در عصر پهلوی دوم توصیف نماید.