سبک شناسی زبانی قصه های مشدی گلین خانم

زمینه و هدف: کتاب «قصّه های مشدی‌گَلین خانم»، مجموع 110 قصّه از قصّه های عامۀ مردم ایران، اثر الول‌ ساتن است. این قصّه ها با بنمایه های فرهنگی و ویژگیهای خاصّ زبانی در میان قصّه های عامیانه، اثری بی‌بدیل است که تاکنون درمورد ویژگیهای سبک زبانی این قصّه ها پژوهشی مستقل صورت نگرفته است. هدف این پژوهش، بررسی ویژگیهای سبک زبانی این قصّه ها در سه سطح آوایی، لغوی و نحوی است. روش مطالعه: روش مطالعه در این پژوهش توصیفی تحلیلی است. پس از مطالعه در حوزه نثر فارسی، فرهنگهای عامه، دستور زبان تاریخی و کتابهای سبک‌شناسی، مطالب استخراج و دسته بندی شدند. یافته ها: ویژگیهای زبانی قصه ها، کتاب را در حوزه سبک‌شناسی به اثری ارزشمند تبدیل کرده است. واژه های ترکی، فرنگی، ضرب‌المثلها، کنایات، باستانگرایی واژه ها، باستانگرایی نحوی، شیوه کاربرد افعال مرکب، فرایندهای واجی، عبارتهای فعلی به زبان گفتاری، هنجارگریزی دستوری، کاربرد ممیز، تکیه کلامها، شاخصها، تکرار، نوآوری واژگانی، مرکب اِتباعی، فعلهای آغازی، سوگندها، دشنامها و... در این قصه ها نمایان است. نتیجه گیری: با توجه به پیشینه زبان فارسی و با استفاده از واژه های کهنی که در گویشهای عامه مردم ایران وجود دارد، میتوان تا حدودی مشکلات واژه سازی و واژه گزینی زبان فارسی را حل نمود. همچنین میتوان به جای واژه های غیرفارسی که در زبان کاربرد دارند، از معادل آنها که در زبان عامه وجود دارد، استفاده ‌کرد. این واژه ها میتوانند بعنوان پشتوانه زبان فارسی بشمار آیند و میتوان از این ظرفیت زبانی استفاده کرد. بعنوان‌ نمونه، میتوان بجای کلمات مثانه (عربی)، مُعطّل (عربی) کردن، قلاب (عربی)، قابلمه (ترکی)، کُمد (فرانسوی)، باسکول (فرانسوی) به ترتیب از معادلهای فارسی آنها، آبگاه، لَنگ کردن، چَنگک، کُماجدان، گَنجه، بارکول و کلماتی از این دست که در این اثر وجود دارد، استفاده کرد.

linguistic stylistics of mashdi galin khanum's stories

background and objectives: the stories of mašdi galin ḫānom is acollection of ١١٠ iranian folk tales written by elwell-sutton. these stories, withtheir cultural themes and special linguistic features, are an irreplaceable workamong folk tales, and no independent research has been done on the linguisticstylistic features of these stories so far. the purpose of this study is toinvestigate the characteristics of the linguistic style of these stories at threephonetic, lexical, and syntactic levels.methodology: the study method is descriptive and analytical. after probingthe field of persian prose, popular cultures, historical grammar and stylisticbooks, relevant data were extracted and categorized.findings: the linguistic features of the stories have made the book a valuablework in the field of stylistics. turkish and foreign words, folk proverbs andallusions, word archaism, syntactic archaism, phonological processes,colloquial verb phrases, grammatical aberration, application of classifiers, catchphrases, indicators, lexical innovations, rhyming reduplication, initiating verbs,oaths, insults, etc. are evident in these stories. at the phonetic level, there areassimilations with the least frequency and metatheses with the highestfrequency.conclusion: according to the background of the persian language and usingthe old words that exist in the popular dialects of the iranian people, it ispossible to solve the problems of word formation and word selection in thepersian language to some extent. it is also possible to use their equivalents inthe vernacular instead of the non-persian words used in the language. thesewords can be considered as a support for persian language and this linguisticcapacity can be used. for example, instead of the arabic words like massaneh(bladder), moattal kardan (delay), qollab (hook), turkish qablameh (pot),french commode (chest of drawers), french bascule (big weighing machine),their persian equivalents such as abgah, lang kardan, changak, komajdan,ganjeh, barkool, and the like can be used respectively.