بررسی ویژگیهای سبکی دیوان ساغر کنگاوری

زمینه و هدف: میرزاجعفر کنگاوری متخلص به ساغر از عالمان و شاعران بزرگ مکتب ادبی کرمانشاه در قرن سیزدهم، مقارن با حکومت سلسلۀ قاجاریان در ایران است. وی از شاعران برجستۀ دورۀ بازگشت و نیز از تاثیرگذاران شکل‌گیری این مکتب در دیار کرمانشاه است که مرتبۀ علمی و ادبیش چندان شناخته شده نیست. دیوان اشعار او در قالب غزل و رباعی سروده شده که هدف اصلی این جستار نیز تعیین مختصات سبکی و نوآوریهای موجود در این اشعار است. روش مطالعه: پژوهش حاضر بر مبنای مطالعات توصیفی و تحلیلی، بشیوۀ جستجوی کتابخانه ای و اسنادی انجام گرفته است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه دیوان ساغر کنگاوری به شرح، تحشیه، تعلیقه و تصحیح محمدابراهیم مالمیر و مریم غفوریان است که توسط انتشارات انصاری بچاپ رسیده است. یافته ها: نوآوری در زمینۀ ترکیب واژگان و نگاه سرشار از ذوق عرفانی شاعر به پدیده های طبیعت در شعر ساغر نمود خاصی پیدا کرده است. استناد به منابع غنی فرهنگ قرآنی، اسطوره های ملی و نیز یادآوری اماکن تاریخی و فرهنگ عامه از دیگر مشخصات شعر ساغر بشمار میروند. کاربرد تشبیه، استعاره، مجاز و ایهام نیز بسامد بالایی در شعر ساغر دارند که در مجموع سبب ایجاد تصاویر نو و مضامینی لطیف و دلنشین شده اند. نتیجه گیری: غزلیات ساغر بلحاظ اشارات زبانی به وضوح و شیوایی سبک خراسانی و بیشتر پیرو سبک اشعار حافظ، سعدی، و وحشی بافقی است. همچنین این غزلیات بلحاظ مضمون و محتوا شامل احساسات عاشقانه و عواطف عارفانه به سبک قدمای مکتب عراقی است. ساغر در رباعیات خود نیز به زیبایی هرچه تمامتر به تکرار همان مضامینی میپردازد که در غزلیاتش مطرح شده اند.

a study of the stylistic features of saghar kangavari’s divan

background and objectives: mirza jafar kangavari whose nickname is saghar is one of the great intellectuals and poets of the kermanshah literaryschool in the thirteenth century, it coincides with the rule of the qajar dynasty in iran. he is one of the prominent poets of the return period and also one ofthe influential figures in the formation of this school in kermanshah area, whose scientific and literary rank is not well known. his collection of poems hasbeen composed in the form of gazelles and quatrains, the main purpose of this article is to determine the coordinates of style and innovations in these poems.methodology: the present study is based on descriptive and analytical studies, library and documentary search. the scope and community of thestudy of saghar kangavari divan is the description, annotation, commentary and correction of mohammad ebrahim malmir and maryam ghafourian, whichhas been published by ansari publications.findings: innovation in the field of word composition and the poet's mystical taste for natural phenomena has found a special manifestation in saghar’s poetry. citing the rich sources of quranic culture, national myths, as well as recalling the historical sites and popular culture are other characteristics of saghar's poetry. the use of similes, metaphors, metaphors and illusion alsohave a high frequency in saghar's poetry, which in general have created new images and subtle and pleasant themes. conclusion: saghar's lyric poems are clearly and eloquently khorasani stylein terms of linguistic allusions and mostly follow the style of hafez, saadi, and vahshi bafghi’s poems. also, in terms of content, these lyric poems includeromantic feelings and mystical emotions in the style of the ancient iraqi school. in his quatrains, saghar beautifully repeats the same themes that have beenmentioned in his lyric poems.