بررسی تطبیقی استعارۀ مفهومی «عشق» با رویکرد هستی‌شناسی در دیوان مشتاق اصفهانی و قاآنی

زمینه و هدف: در رویکرد معاصر، تعاریف سنتی استعاره مورد نقد قرار گرفته و تعریفی جامع برای آن تثبیت شد. یکی از این تعاریف، نگرش زبانشناسی شناختی است. این نگرش با رویکردی متفاوت به استعاره میپردازد که از طرف لیکاف و جانسون مطرح شد. در این رویکرد، مفاهیم ذهنی بصورت عینی جلوه مییابند که مفهوم عشق یکی از این مفاهیم است. عشق در شعر شاعران سبک بازگشت ادبی جایگاه خاصی دارد که این مفهوم ذهنی در نگرش قاآنی و مشتاق اصفهانی بصورت ملموسی عینی سازی شده است. روش مطالعه: این پژوهش با روش تحلیلی- توصیفی صورت گرفته است؛ بدین صورت که شواهد و مثالهایی از شاعران موردبحث را برمبنای نظریات زبان شناسی شناختی استخراج کرده، سپس با تفسیر و تحلیل آنها، استعاره های هستی‌شناسانه را در یک طبقه بندی کلی از دیوان شاعران موردبحث استخراج کرده و آنها را بصورت تطبیقی برای مخاطبان شرح داده ایم. یافته ها: در دیدگاه دو شاعر، عشق بسان انسان، نمودی بارز یافته است که این عینی‌سازی مفهوم عشق در دیوان مشتاق اصفهانی دارای بار منفی و بصورت انسان قاتل و خونریز جلوه گری میکند؛ درحالیکه در شعر قاآنی دارای جایگاه والایی است. نتیجه گیری: عینی‌سازی مفهوم عشق در دیوان دو شاعر بصورت چیزی که قابل نوشیدن باشد، تقریباً یکسان بکار رفته و در عینی‌سازی بصورت عناصر طبیعت و اشیا نیز نگرش دو شاعر به هم نزدیک است هرچندکه بسامد آنها در شعر مشتاق بارزتر است. همچنین استفاده از مفهوم مورد بحث بصورت استعارۀ جهتی در دیوان مشتاق مشهود است و در دیوان قاآنی از مفهوم عشق بصورت استعارۀ جهتی موردی یافت نشد.

a comparative study of the conceptual metaphor of love with an ontological approach in the court of mushtaq isfahani and qaani

background and objectives: in the contemporary approach, traditionaldefinitions of metaphor have been criticized and a comprehensive definitionhas been established for it. one of these definitions is the cognitive linguisticapproach. this approach takes a different approach to metaphor, as proposedby lycoff and johnson. in this approach, mental concepts are objectivelymanifested that the concept of love is one of these concepts. love has a specialplace in the poetry of the poets of the literary return style, and this mentalconcept has been objectively tangible in the qaani and eager attitude ofisfahani.methodology: this research has been done by analytical-descriptivemethod; by extracting evidence and examples of the poets in question basedon theories of cognitive linguistics, then by interpreting and analyzing them,extracting ontological metaphors in a general classification from the divan ofthe poets in question and comparing them to the audience. description.findings: in the view of two poets, love as a human being has found a clearmanifestation that this objectification of the concept of love in the eagerisfahani court has a negative charge and manifests as a murderer andbloodthirsty human being; while in qaani poetry it has a high position.conclusion: the objectification of the concept of love in the divan of twopoets is used almost identically as something that can be drunk, and in theobjectification as elements of nature and objects, the attitudes of the two poetsare close to each other, although their frequency is more pronounced in eagerpoetry. also, the use of the concept in question as a directional metaphor is evident in the court of enthusiasm, and in the qaani divan, the concept of loveas a directional metaphor was not found.