بررسی اشعار «زیب النساء» متخلص به «مخفی» از منظر سبک‌شناسی

زمینه و هدف: مطالعات سبک‌شناسانه امروزه بعنوان یکی از روشهای دقیق و کاربردی بررسی متون ادبی در دوره‌های مختلف محسوب میشود. در این مقاله به معرفی و تحلیل سبک‌شناسانۀ اشعار یکی از شاعران قرن یازده هجری با نام زیب‌النساء بیگم، متخلص به «مخفی» پرداخته شده است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ تحلیل محتوا و روش مطالعۀ کتابخانه ای انجام شده است. یافته‌ها: زیب‌النساء بیگم متخلص به مخفی،( 1048-1114 ه.ق) از شاعران دورۀ صفوی در سرزمین هند است. برخی او را بعلت زندگی در عصر صفوی و وجود برخی ویژگیهای سبک هندی در اشعارش، پیرو سبک هندی میدانند ولی ویژگیهای سبک هندی مانند حس‌آمیزی، و اسلوب معادله بسامد قابل توجهی در اشعار وی ندارد. نتیجه‌گیری: زیب‌النساء شاعری غزلسراست و مضامین شعری او بیشتر عاشقانه و عرفانی است، ولی مضامین اخلاقی و حکمی نیز در اشعارش وجود دارد. همچنین شکوائیه در اشعار وی بسامد قابل توجهی دارد که یکی از موضوعات آن شکایت از هند و آرزوی سفر به ایران است که زیب‌النساء آن را بعنوان وطن خود معرفی میکند. اوزان رمل و هزج بسامد بیشتری نسبت به دیگر اوزان در اشعار وی دارند که با موضوعات اشعار وی تناسب و همخوانی دارند. همچنین لغات محلی و ترکیبات لفظی مربوط به سرزمین هند در اشعار وی دیده میشود. وی از آرایه‌های تلمیح و تشبیه بیشتر از دیگر آرایه‌ها استفاده کرده ‌است.