بررسی و تحلیل رویدادهای مرتبط با کیخسرو در شاهنامۀ فردوسی (براساس مولفه های رئالیسم جادویی)

زمینه و هدف: بررسی آثار ادبی با نظرداشت مبانی مکتبهای ادبی، در ارائۀ تحلیلهای نوین، دسته بندی آثار و تبیین کیفیت قلم صاحب اثر سودمند است. شاهنامۀ فردوسی از مهمترین آثار ادبی به زبان فارسی است که واکاوی داستانهای آن بویژه رویدادهای مرتبط با کیخسرو با عنایت به مولفه های مکاتب ادبی، در بازشناسی توان ادبی فردوسی و خوانشی نوین از مبانی فکری او موثر است. در تحقیق حاضر براساس مولفه های رئالیسم جادویی، که برآمده از مکتب رئالیسم است، شخصیت کیخسرو و شیوۀ روایتگری فردوسی در ارتباط با او کاویده شده است. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و به شیوۀ استقرایی انجام گرفته است. یافته‌ها: درآمیختن واقعیت و خیال و شکل‌گیری بخشی از روایت در عالم رویا و خواب، رفتارشناسی کیخسرو مبتنی بر جادو و سحر، اسطوره‌انگاری کیخسرو و ارائۀ تصاویر مبالغه‌آمیز در چهارچوب واقعیتها از جمله مولفه‌هایی هستند که امکان خوانش رویدادهای مرتبط با کیخسرو را براساس مبانی نظری رئالیسم جادویی محقق کرده‌اند. نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد فردوسی رویدادهای مربوط به کیخسرو را در بستر واقعیتهای جامعۀ ایرانی روایت کرده است. البته او برای ایجاد فراز و نشیب روایی، جذب توجه مخاطب، نشان دادن پیچیدگی و رمزوارگی شخصیت کیخسرو، از عناصر جادویی و ماورای طبیعت در سطحی محدود و هدایت شده استفاده کرده است.