مقایسه سبکی داستان اسکندر در شاهنامه فردوسی و اسکندرنامه نظامی

زمینه و هدف: اسکندر مقدونی در اصل بعنوان یک شخصیت تاریخی مطرح بوده، اما به مرور زمان تبدیل به شخصیتی داستانی شده است. فردوسی در شاهنامه و نظامی در اسکندرنامه، بر اساس همان شخصیت استحاله‌شده و داستانی اسکندر به موضوع وی پرداختند. در این مقاله کوشیده شده به سبک، تشابه و تفاوتهای داستان اسکندر در شاهنامۀ فردوسی و اسکندرنامۀ نظامی از منظر مبانی فکری، زبانی و ادبی پرداخته شود.روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله بصورت تحلیلی توصیفی است.یافته‌ها: فردوسی چندان در پی بسط سخن نیست و میکوشد بطریق ایجاز به گزارش کارهای اسکندر بپردازد. اما نظامی درعینحال که با تفصیل به داستان اسکندر پرداخته، در ورای داستان به برخی مقوله‌های دیگر هم توجه نشان داده است.نتیجه‌گیری: در شعر فردوسی، اسکندر سیمایی اسطوره‌ای و آرمانی یافته اما در شعر نظامی، اسکندر ضمن عبور از مراحل مختلف، از یک شخصیت متعصب، به شخصیتی خردمند و قدیس تحول میپذیرد. در اسکندرنامۀ نظامی، تصاویر و عناصر‌ بلاغی‌ همراه‌ با نکته‌سنجیها و باریک‌‌بینیهایی است که خاص خود نظامی است.