بررسی ویژگیهای سبکی «غُرَرِ دُرَر» حسینی سمرقندی

زمینه و هدف: کتاب «غررِ درر»، اثر ابوالبرکات حسینی سمرقندی (زنده در نیمۀ دوم قرن پنجم هجری)، یکی از متون ادبی - اخلاقی است که با وجود دارا بودن حکایات آموزنده از صدر اسلام و گفتار بزرگان اُمّت از پیامبر و صحابه و امامان گرفته تا اولیا و مشایخ، متاسفانه با گذشت قرنها از نگارش آن و داشتن نسخه‌های خطّی ارزشمند، تا کنون تصحیح و منتشر نشده است. هدف این پژوهش بررسی ویژگیهای سبکی این کتاب در سه سطح زبانی، ادبی و فکری است. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش تحقیق «توصیفی - تحلیلی» و ابزار «کتابخانه‌ای» انجام شده است.یافته‌ها: با بررسی مشایخ و استادان روایت وی و دورۀ حیات و سال فوت آنها و شخصیتهایی که در کتاب از آنها یاد شده، پی برده شد که نویسندۀ «غررِ درر» در قرن پنجم هجری بدنیا آمده است. با بررسی ویژگیهای سبکی کتاب، روشن شد که نویسنده در نگارش کتاب، پایش را از زبان معیار آن دوره، فراتر نگذاشته است.نتیجه‌گیری: نثر کتاب، ساده و مرسل است، به دور از صنایع و قیودلفظی خاص و رها از هرگونه تصنّع و تکلّفی. از نظر اعتقادی و کلامی نیز میتوان حسینی سمرقندی را «صوفیِ سنّی‏مذهبِ ماتُریدی» دانست که ارادت ویژه‌ای به اهل بیت پیامبر - علیهم السلام - داشته است. کتاب از لحاظ ساختار و محتوا به سبک «تنبیه الغافلین» ابواللیث سمرقندی تدوین شده است.