بررسی سبک نگارش عامیانه معاصر بر مبنای سوگ در کارت نوشته های غرب کشور (با تکیه بر سوگ نوشته های لرستان)

شعر و نثر زبان فارسی تمام لایه های زندگی مردم ایران را فرا گرفته و بافرهنگ مردم مناطق مختلف با هر لهجه و گویش محلی کاملا عجین شده است .در مناطقمختلف جغرافیایی بنا به عادات و آداب خود، از لحظه ای که یکی از افراد خانواده ازدست داده میشود ، بازماندگان برای بیان عواطف و احساسات خود در فراق فرد متوفی بهادبیات متوسل شده و عباراتی شاعرانه و پرسوز و گداز را بر زبان جاری میکنند.در چاپاعلامیه های ترحیم، حضور اشعار و عبارات ادبی بسیار پررنگ است و در حقیقت این سوگنوشته و گورنوشته ها به نوعی بیانگر احساسات درونی بازماندگان هستند. اعلامیه هایترحیم مناطق مختلف ایران جلوه گاهی زیبا از اشعار پرسوز و گداز زبان فارسی هستند ودر حقیقت جزیی از نامه های عاطفی به حساب میایند. آنچه که در این پژوهش بدانپرداخته میشود جنبه فکری سبک شناسی و مضامین عمده این اشعار و عبارات ادبی سوگنوشته ای در غرب کشور با تکیه بر اعلامیههای ترحیم چند سال اخیر در استان لرستاناست. با این فرضیه که اشعار بومی منطقه، سوگ نوشته ها را تحت تاثیر قرارداده اند و تمام سوگ نوشته های این منطقه دارای تنوع فراوانی در مضمون هستند کهریشه در فرهنگ غنی مردم منطقه دارد. بررسی این بعد از ادبیاتمعاصر و چگونگی سبک نگارش و بیشترین مفاهیم مورد نظر در این اعلامیه ها اساس اینپژوهش میباشد. روش کار در این مقاله شیوه تحلیلی توصیفی استوازجمله مهمترین نتایج به دست آمده تنوع فراوان کارت نوشته ها هم از نظر اشعار وعبارات ادبی و هم از نظر مضامین موجود در آنهاست و نیز تاثیرپذیری این دست کارتنوشته ها از فرهنگ و ادبیات بومی منطقه نکته قابل توجه در کارت نوشته های لرستاناست.