شیوه‌های نامگذاری عنوانها و شخصیتهای داستانی در داستانهای معاصر (مطالعۀ موردی: داستانهای ایرج پزشکزاد، ابوالقاسم پاینده، خسرو شاهانی، فریدون تنکابنی)

یکی از شگردهایی که در داستان پردازی با وجوداهمیت بسیار، در تحقیقات ادبی مورد غفلت واقع شده است، تکنیک نام‌گزینی برای عنوانداستانها و شخصیتهای داستانی است. عنوان، آستانۀ ورود به متن و به مثابۀ پلارتباطی میان متن و مخاطب است. همچنین کلیدی است که خواننده را در چگونه خواندن ودرک معنای نمادین واژه‌‌ها یاری میرساند. بنابراین باید بگونه‌ای هنرمندانه انتخابشود که بتواند با کمیت و محدودیت خود، کیفیت متن را به نمایش بگذارد. از طرف دیگرنام شخصیتهای داستانی نیز میتوانند در انتقال مفاهیم و مضامین مورد نظر نویسندهنقش موثری داشته باشند. در این مقاله به بررسی نقش و اهمیت نام و شیوه‌هاینامگزینی در عناوین و شخصیتهای داستانی داستانهای ایرج پزشکزاد، ابوالقاسم پاینده،خسرو شاهانی و فریدون تنکابنی پرداخته‌ایم. نتایج تحقیق نشان میدهد که نویسندگانمذکور از روشهای تضاد، ترادف، بازی با نامها‌، استفاده از نامهای تاریخی و مشهوربرای نامگذاری شخصیتهای داستانی خویش استفاده کرده‌اند.