بررسی سبک شناسی منظومۀ غنایی «جمال و جلال» اثر محمد نزلآبادی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
نورمحمدی رقیه ,فرزاد عبدالحسین
|
|
منبع
|
سبك شناسي نظم و نثر فارسي (بهار ادب) - 1399 - دوره : 13 - شماره : 11 - صفحه:225 -245
|
|
چکیده
|
منظومۀ عاشقانۀ « جمال و جلال» اثری ناشناخته از قرن هشتم و نهم هجری است که سرایندۀ آن نیز بطور کامل شناخته شده نیست، تنها نام او «محمد» و زادگاهش «نزلآباد» بطور قطع مشخص است و به همین دلیل به «محمد نزلآبادی» مشهور شده است. این منظومه در بحر خفیف ( فاعلاتن مفاعلن فاعلن) سروده شدهاست و نگارش آن در سال 808 هجری قمری به پایان رسیده است. در این مقاله که به روش کتابخانهای نگاشته شدهاست، علاوه بر معرفی این منظومه و سرایندۀ آن ،به بررسی سبک شناسی این منظومه پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که عشق و موضوعات مربوط به آن برجسته ترین درونمایۀ این اثر است ولی درونمایه های فلسفی، عرفانی و اخلاقی نیز در این منظومه دیده میشود. از نظر زبانی و ادبی، اثری ساده و روان است که تنها در ابیات آغازین بخشها و در موضوع توصیف طلوع و غروب آفتاب (که تقلیدی از نظامی است) اندکی به تکلف گرایش پیدا میکند.
|
|
کلیدواژه
|
سبک شناسی ,جمال و جلال ,محمد نزلآباد ,منظومۀ عاشقانه
|
|
آدرس
|
دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب, ایران, فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
a.farzad@ihcs.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|