معرفی و تحلیل متن نسخه خطی «دیوان مفلق تهرانی» و ویژگیهای سبکی آن

نسخه های خطّی شامل اطّلاعات تاریخی و سیاسی، اجتماعی و ادبی برای پژوهشگران است. یکی از این نسخه ها، دیوان اشعار میرزا محمدعلی دنبلی، متخلّص به مُفلِق تهرانی در عصر قاجاریه و دورۀ سبک بازگشت ادبی است که تاکنون نویسنده و حتّی خود اثر معرّفی نشده است. «دیوان مفلق» 2400 بیت در قالب قصیده و قطعه و ترکیب بند و غزل است. محتوایِ غالب دیوان، در بیان مدح شاهان و شاهزادگان قاجار و صاحب منصبان و در بیان هجو و هزل امیران و خوانین عصر میباشد. شعر او به جهت زبانی فصیح و رسا است. او در سرودن اشعار از ساختار و سبک دورۀ خراسانی و عراقی تبعیّت میکند. مهمترین سوالها در این پژوهش این است که مفلق تهرانی کیست؟ سبک و ویژگیهای سبکی و موضوعات دیوان شعر او چیست؟ در ادامه با بررسی دقیقتر این اثر، ارزش ادبی و تاریخی آن معرّفی خواهد شد. در این مقاله نخست به شناخت مفلق طهرانی و پس از آن به معرّفی نسخه های دیوان و شرح لازم بر آن و ارزیابی شعر وی میپردازیم.