بررسی سبک فکری مولوی با تکیه بر واژه درد و کاربردهای آن در مثنوی

یکی از پراهمیّت‌ ترین ساحاتی که اندیشۀ عرفایی همچون مولانا را بسیارمشغول خود داشته، مسئلۀ احساسات انسانی است. از این میان درد و رنج ، معنای آن و نوع مواجهۀ شاعر با آن مفهوم، بخش وسیعی از منظومۀ بیانی - فکری این عارف را در بر میگیرد. در این مقاله نویسنده کوشیده است که ابتدا به نوعی دسته بندی در علل پدید آمدن درد نزد مولانا دست یابد، سپس با تمسّک به آثار ایشان تبیین نماید که آیا در درد و رنج انسان هدفی متعالی و اخلاقی نهفته است یا خیر؟ و سپس به راهکارهای برون رفت از درد و رنج یا تسکین آن از دیدگاه این عارف را نشان دهد. نتیجه گیری این مقاله سبک و جهان بینی مولوی را در نگاه به مسالۀ درد برای ما روشن خواهد ساخت.