برخی از آداب صوفیان بر مبنای کتاب اورادالاحباب و فصوص الاآداب و تفاوتها و شباهتهای آن با آثار پیشین

آثاری که در حوزۀ آداب و رسوم صوفیه نگارش یافته اند، نمایانگرفرهنگ آن دوره و نیز تفکر نویسندۀ آنست. «اورادالاحباب و فصوص الآداب» نوشتۀ ابوالمفاخر یحیی باخرزی به زبان فارسی و از مهمترین کتب تصوّف قرن هشتم، در زمینۀ سیر و سلوک باطنی صوفیان است. باخرزی آگاهی اهل سلوک از حقیقت و ماهیّت تصوف را از دلایل تالیف این اثر میداند و در پی آنست که دستورالعمل جامع و کاملی از آداب صوفیه ارائه دهد. منابعی از جمله رسالۀ قشیریه، کشف المحجوب، آداب المریدین، عوارفالمعارف و قوت القلوب، سرچشمۀ الهام نویسنده برای نگاشتن این کتاب، بوده اند. فصوص الآداب، بخش دوم این اثر، دارای چهل فصّ و شامل مباحث مفصلی دربارۀ آداب و رسوم صوفیه از جمله عقاید و اخلاق، لباس و سماع، صحبت و شرایط شیخ و مرید، آداب خدّام، آداب سفر، آداب خلوت و اربعین و ریاضت و مجاهده میباشد. در این پژوهش سه ادب «صحبت، خلوت و سماع» از میان آدابی که در اورادالاحباب مفصل آمده اند، همچنینآثاری که در قرون پیشین، بهمین سبک نگارش یافتند، مطالعه و مقایسه شدند تا وجوه شباهت و تفاوت این آثار به روش توصیفی تحلیلی بررسی گردند.