بررسی سبک شناسانۀ تشبیه و صوربیانی مضاعف در چهار مثنوی از خزائن الملکوت عبدی بیگ شیرازی

علی بن عبدالمومن ملقب به عبدی بیگ یکی از شاعران قرن دهم هجری است، دارای دو تخلص عبدی و نویدی است و آثار فراوانی دارد که هنوز سرنوشت بعضی از نسخ خطی او روشن نیست. در این مقاله بهتحلیل سبک شناسانۀ تشبیه و کاربرد «صوربیانی مضاعف» در چهار مثنوی او پرداخته ایم، یافته های ما نشان میدهد که او انواع تشبیه را با بسامد بالا، زینت بخش شعرش قرارداده است و نکتۀ دیگر اینکه عبدی بیگ از گونه های مختلف «صوربیانی مضاعف» مانند: تشبیه در تشبیه، کنایه و مجاز در تشبیه، تشبیه در اضافۀ سمبلیک، تشبیه در استعاره، تشبیه در ایهام، تلمیح در تشبیه، تلمیح تشبیهی دینی، تلمیح تشبیه ی اسطوره ای، تلمیح تشبیهی علمی و ... هنرمندانه استفاده کرده است. در این پژوهش، با محوریت تشبیه، بر اهمیّت و زیبایی انواع «صوربیانی مضاعف» آشنا میشویم.