بررسی محتوای اخلاقی و تعلیمی در نثر ادبی دورۀ پهلوی

نگرش هر نویسنده ای دربارۀ مضامین تعلیمی نقش برجسته ای در کیفیت بیان و انتقال این مضامین به مخاطب دارد. از آنجا که تاکنون درباره محتوای اخلاقی و تعلیمی نثر ادبی دوره پهلوی، مقاله و تحقیق مبسوطی به صورت مستقیم صورت نگرفته است، در این پژوهش، بر اساس روش کتابخانهای و سندکاوی، محتوای اخلاقی و تعلیمی برخی آثار ادبی دورۀ پهلوی در چارچوب تحلیل و دسته بندی، بررسی میشود. سوال اصلی این تحقیق، این است که بسامد محتوای اخلاقی و تعلیمی در نثر ادبی دورۀ پهلوی بر چه اساس است و بیشترین تاکید این نویسندگان بر چه مضامین تعلیمی است؟ یافته های تحقیق نشان میدهد که در نثر دورۀ پهلوی اوّل و دوم، بیشترین تاکید نویسندگان متعهّد، بر تعلیمات دینی است ولی در دیگر تعلیمات، اینبسامد، متفاوت است؛ با این توضیح که نویسندگان دورۀ پهلوی اوّل، بعد از تعلیمات دینی، تعلیمات اجتماعی سپس تعلیمات انسانی را مدّنظر قرار داده اند در حالی که نویسندگان دورۀ پهلوی دوم، بعد از تعلیمات دینی، تعلیمات انسانی و در نهایت اجتماعی را در نثر خود متجلّی کرده اند.