دگردیسی قهرمانان و شخصیتهای اسطورهای در گونههای عرفانی، غنایی و معاصر

زبان به عنوان دستگاهی نظام مند، ابزار بیانخالق اثر ادبی است و در این میان خالق اثر نگاهی گسترده به گذشته و حال خود دارد،تمام امکانات زبان را به کار میگیرد تا احساسات، عواطف و نگرشی را که با جهان درونو بیرون خود برقرار میکند، از طریق نشانه­ های زبانی به خواننده منتقل کند وخواننده نیز از سوی دیگر با اثر او نسبتی عاطفی برقرار کرده و از آن تاثیرمیپذیرد. یکی از این امکانات، نگاهی است که آفرینندۀ اثر ادبی به گذشته دارد، بهره ­گیریشاعران و نویسندگان در سه دورۀ مختلف تاریخ زبان و ادبیات فارسی از دلالتهایگوناگون قهرمانان اسطوره­ای و جلوه­ ها­ی متفاوت شخصیّتهایاسطوره­ای در گونه­ های غنایی، عرفانی و معاصر موضوع این پژوهش است. در این پژوهش،نگارندگان با نگاهی ساختگرایانه در پی بررسی دگردیسی شخصیّتهای اساطیری گونه­ هایمختلف ادبی میباشند تا دریابند شاعران و نویسندگان با چه نگرشی توانایی آن راداشته ­اند که بر اساس باورهایشان نمادهای مختلف و کارکردهای قهرمانان اسطوره­ای رابگونه­ای­ که میخواستند به خدمت متن ادبی خویش درآورند.