سبک شناسی اشعار اسماعیل شاهرودی

اسماعیل شاهرودی (آینده)، در زمینۀ شعر نوی معاصراز پیشاهنگان و در جریان اشعار سیاسی-اجتماعی یا متعهّد تاثیرگذار بود. وی ازپیروان ثابت‏ قدمِ نیما یوشیج بود که به طور جدّی در سال‏ 1325 به سرودن و انتشاراشعار خود پرداخته است. پس، برای شناخت دقیقتر و کاملتر شعر معاصر فارسی و سبک ایندوره بایسته است، اشعار این شاعر واکاوی شود؛ به همین دلیل، در این پژوهش با روشیتوصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‏ای و مبتنی بر تحقیقات نظری و تجزیهو تحلیل متن، سبک فکری، زبانی و ادبی شعر این شاعر بررسی شد و مشخّصه‏ های اصلی سبکشعری شاهرودی با ذکر بسامد بیان و تحلیل شد و این نتایج حاصل شد که در سطح فکری،شاعر در شعرهای سال‏های آغازین خود بسیار متاثّر از «تعهّد» بوده است و در اشعاردوره‏ های بعد از این فضا دور شده است. همچنین شاعر بیشتر از فنون تکرار،کهن‏گرایی، تشبیه، استعاره مکنیه و نمادگرایی در سطح زبانی و ادبی شعرش بهره‏ گرفتهاست.