تشبیه و استعاره از منظر دستوری در منظومه ویس و رامین

علوم ادبی درنظر اکثر علما مشتمل بردانشهایی چون دستور ، لغت ، عروض ، بیان و ... میباشد و این علوم ما را یاری میکنند تا بتوانیم در درجه اول درست بگوییم و بنویسیم و سپس به خلق ادبی ، محاکات و التذاذ ادبی نایل شویم ، بی شک تمامی دانشهای فوق با هم در تعامل ، تاثیرگذاری و تاثیرپذیری میباشند و یکی کامل کننده دیگری و دیگری زینت بخش کلام است . ما در این مقاله سعی نمودیم تشبیه و استعاره های منظومه کهن ویس و رامین را که از مباحث علم بیان هستند از منظر دستوری و نحوی بررسی کنیم و بین این دو مقوله ارتباطی منطقی برقرار نماییم این مقاله بر اساس الگوی ارائه شده توسط دکتر خسرو فرشیدوردست که در کتاب درباره ادبیات و نقد ادبی و در مبحث تشبیه و استعاره بیان کرده اند.