بررسی و تحلیل معنایی کارگی یا هیچکارگی در بیتی از حافظ با توجه به فضای شعری و سبکی او

ما را به منع عقل مترسان و می بیار کان شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست این بیت در چاپهای معروف دیوان حافظ با صورت ناپیوستة واژة «هیچ کاره» آمده است. در شرحهای مختلف نیز با توجه بهمین رسم الخط و با ذهنیت تقابل سنتی عقل و عشق، (شحنة) عقل در این بیت هیچکس و هیچکاره خوانده شده است؛ این مقاله با طرح این مسئله که چرا بیت با این رسم الخط ضبط شده و چرا برخلاف ساختار بیت، عقل هیچکاره خوانده شده است، به تحلیل ساختاری بیت با هر دو صورت (هیچ کاره و هیچ کاره) پرداخته و صورت «هیچکاره» را ترجیح و پیشنهاد داده است؛ زیرا بیت با این صورت پیشنهادی، هم با نظریة «رندی (آمیزة عشق و عقل)» منطبق است، هم تصوّر تسامح دستوری و ناسازگاری با روح زبان از آن برداشته میشود، و هم از نظر سبکی میتواند نمایندة بهتری برای شعر حافظ باشد. صورت پیشنهادی: مارا به منع عقل مترسان و می بیار کان شحنه در ولایت ما هیچکاره نیست