پایش تاثیرآموزش سبز، کفایت اجتماعی و مشارکت سبز بر عملکرد سبز hrm در وزارت نیرو با رویکرد توسعه پایدار

یکی از راهکارهای تحقق توسعه پایدار، آموزش سبز منابع انسانی است. این پژوهش با هدف پایش تاثیر آموزش سبز، کفایت اجتماعی و مشارکت سبز بر عملکرد سبز منابع انسانی انجام شده است. از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان ستادی وزارت نیرو است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 132 نفر می‌باشد که به روش تصادفی ساده به دست آمده است. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استانداردتان پام بوده که روائی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفته است. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از روش معادلات ساختاری pls استفاده گردید. نتایج تحقیق با ضریب معناداری 2.536 نشان از رابطه مثبت و معنادار متغیر آموزش سبز و عملکرد سبز hrm دارد. ضریب معناداری 2.706 نشان از تاثیر مثبت و معنادار متغیر کفایت اجتماعی و عملکرد سبز hrm و ضریب معناداری 2.468 نشان از تاثیر مثبت و معنادار متغیر مشارکت شغلی سبز و عملکرد سبز hrm دارد. کفایت اجتماعی با ضریب استاندارد 0.309 و مشارکت شغلی سبز با ضریب استاندارد 0.217 نقش تعدیل‌گر و ارتباطی خود را در رابطه تاثیر آموزش سبز بر عملکرد سبز hrm نشان می‌دهند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که متغیر کفایت اجتماعی نسبت به متغیر مشارکت وزن بیشتری را در این فرآیند به خود اختصاص می‌دهد. در نهایت اجرای راهبردی مدیریت سبز در همه سازمان‌های دولتی پیشنهاد می‌گردد.

evaluating the impact of environmental education, social responsibility, and ecological involvement on the effectiveness of green human resource management in the ministry of energy through a sustainable development lens

one effective approach to achieving sustainable development is through the green training of human resources. this study was conducted to assess the influence of green education, social competence, and green participation on the green performance of human resources. it is practical in purpose and descriptive in methodology, employing a survey type. the research population consists of administrative staff from the ministry of energy, with a sample size of 132 participants determined through cochran’s formula using simple random sampling. the data was gathered using a standard questionnaire developed by tan pam, which has been validated for reliability and accuracy. the analysis was performed using the pls structural equation method. research findings indicated a significant positive relationship between green education and green hrm performance, with a significance coefficient of 2.536. additionally, social competency demonstrated a positive and significant impact on green hrm performance, with a significance coefficient of 2.706, while green job participation also had a positive and significant effect, with a coefficient of 2.468. furthermore, social adequacy, with a standard coefficient of 0.309, and green job participation, with a coefficient of 0.217, illustrated their roles as moderators and communicators regarding the influence of green education on green hrm performance. the findings suggest that social adequacy has a greater influence than participation in this process.