«صدای سکوت» خوانش پسااستعماری رمان «ضیافت سکوت»، عبدالرزاق گورنه

«صدای سکوت» تاملی در یکی از آثار عبدالرزاق گورنه، رمان نویس افریقایی برنده جایزه نوبل ادبیات است. هدف مقاله بررسی نشانه های تعاملات دو جهان اجتماعی استعمارگر و استعمارشده است که همچون رنج حکشده بر آگاهی/ناخودآگاهی راوی، نویسندهای چون گورنه را به نوشتن درباره سرنوشت خود ترغیب میکند. سراسر زندگی نویسنده/ راوی درگیر استعمار و پس از استعمار بوده و هم این است که مبانی نظری و روش شناختی پسااستعماری این نوشتار را تحمیل میکند. کتاب «ضیافت سکوت» به نحوی بیانگر کلیتی متزلزل و سایه روشن است که یک سر در وطن و سر دیگر در غربت دارد. کتاب اودیسه ای دردناک از صداها، رنگها، فرهنگها، جغرافیاها، سیاستها، و ... را توصیف و مقایسه میکند. ساختار اصلی داستان و نیروی پیشبرنده ماجراها را دوگانههای مبتنی بر زمان، مکان، زبان، شخصیت و فرهنگ و جامعه شکل می بخشد. بنا بر سرشت تاریخی این گونه رمانها، داستان گورنه هم تلاشی انسانی را روی کاغذ آورده تا صدای فرودستان باشد. میزان توفیق او در نوسان و ابهام است. این اثر سکوتی بیانگر زخم هاست.

the sound of silencea post-colonial reading of the novel admiring silence by abdulrazak gurnah

sound of silence is a reflection on one of the works of abdulrazak gurnah, an african novelist who won the nobel prize for literature, in 2021. the purpose of the article is to examine the signs of interactions between the two social worlds of the colonizer and the colonized, which, like the suffering engraved on the consciousness/unconsciousness of the narrator, encourages a writer like gurnah to write about his destiny. the whole life of the author/narrator has been involved in colonialism and post-colonialism, and this is what imposes the post-colonial theoretical and methodological framework of this writing. the book admiring silence somehow expresses an ambivalent and shadowy whole that has one end in the homeland and the other end in exile. the book describes and compares the painful odysseys of sounds, colors, cultures, geographies, politics, etc. the main structure of the story and the driving force of the adventures are formed by dualities based on time, place, language, personality, culture and society. according to the historical nature of such novels, gurnah's story has also put a human effort on paper to be the voice of subalterns. his success rate is fluctuating and ambiguous. this silent work is expression of wounds.